ჯავახეთში, სადაც მესაქონლეობა მოსახლეობის ერთ-ერთი ძირითადი საქმიანობაა, წლის ერთ-ერთი ყველაზე საპასუხისმგებლო სოფლის მეურნეობის სამუშაო – თიბვა დაიწყო. ამ დღეებში გლეხები ცდილობენ, რაც შეიძლება სწრაფად მოიმარაგონ ზამთრისთვის საჭირო თივის მარაგები, თუმცა აღნიშნავენ, რომ გასულ წელთან შედარებით ხარჯები გაიზარდა.
Jnews-მა სხვადასხვა სოფლის მაცხოვრებლებს შორის გამოკითხვა ჩაატარა იმის გასაგებად, თუ რა ფასთა ცვლილებები მოხდა გასულ წელთან შედარებით – როგორც თიბვის ღირებულების, ისე თივის ფასის თვალსაზრისით. აღსანიშნავია, რომ სხვადასხვა სოფელში სათიბი ტექნიკის ფასები განსხვავდება, რაც ნაწილობრივ სოფელში არსებული ტექნიკის რაოდენობასა და მის ტიპზეა დამოკიდებული.
ჩვენ ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბულის მცხოვრებს გავესაუბრეთ. მისი თქმით, წელს თივის ერთი შეკვრის (ტუკის) ფასი 6-7 ლარს შეადგენს, ხოლო 1 ჰექტარზე ტექნიკით თიბვა 150 ლარი ღირს.
„წელს ტექნიკის მომსახურების ფასის ზრდა გარკვეულ შეშფოთებას იწვევს. ყოველწლიურად ყველაფერზე ფასები იზრდება, მაგრამ სოფლის მეურნეობის პროდუქციაზე ფასები არ იმატებს“, — აღნიშნა სოფელ აბულის მაცხოვრებელმა.
ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფელ განძაში თივის შეკვრის ფასი თითქმის იგივეა — 5-7 ლარი, თუმცა განძაში 1 ჰექტარის დასათიბად ტექნიკის მომსახურება 170 ლარი ღირს.
კითხვაზე, არის თუ არა საკმარისი თივა წელს, სოფელ განძის მცხოვრებმა მათევოსმა უპასუხა:
„თივის რაოდენობა არც ისე დიდია, თუმცა გასულ წელს ბევრი იყო და სოფლის მცხოვრებთა უმრავლესობას შარშანდელი თივა დარჩა. ეს წელს გარკვეულწილად ამსუბუქებს გლეხების მდგომარეობას. ტექნიკაზე ფასები გაიზარდა, თუმცა გლეხები მაინც ეგუებიან ვითარებას და ამ კრიზისის გადალახვა შეუძლიათ“.
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ სულდაში ტექნიკით 1 ჰექტარის დათიბვაში 250 ლარამდე იხდიან.
დიზელის საწვავზე მსოფლიო ფასების ზრდასთან ერთად, ჯავახეთში სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის მომსახურებაც გაძვირდა. თუ გასულ წელს ერთი ჰექტარის დათიბვა 130-150 ლარი ღირდა, წელს იმავე სამუშაოში გლეხები უკვე 150-170 ლარს იხდიან. გარდა ამისა, თივის თითოეული შეკვრის დაპრესვა 1-1,20 ლარი ჯდება.
მესაქონლეებისთვის თიბვა წლის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სამუშაოა, რადგან საკვების საკმარისი მარაგის შექმნა ზამთრის თვეებში პირუტყვის შენახვის მთავარი პირობაა. თუმცა ხარჯების ზრდა ბევრ მეურნეობას აწუხებს, განსაკუთრებით მათ, ვისაც დიდი რაოდენობით სულადი პირუტყვი ჰყავს.
