11 ნოემბერს ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბუზავეთში სოფლის დღე აღინიშნება.
11 ნოემბერი ბუზავეთისთვის უბრალოდ კალენდარული თარიღი არ არის. ეს არის დღე, როდესაც, როგორც ჩანს, სოფელი თავის მცხოვრებლებს ერთი ჭერის ქვეშ აგროვებს — როგორც მათ, ვინც აქ ყოველდღიურად ცხოვრობს, ისე იმ ადამიანებს, რომელთა სამუშაო და ცხოვრებისეული გარემოებები სოფლიდან შორს წაიყვანა.
უკვე თითქმის მეოთხე წელია, 11 ნოემბერი ბუზავეთში სოფლის დღედ აღინიშნება და თემთა შორის კავშირის განმტკიცების, ნათესაური ურვების აღდგენისა და მშობლიური სოფლის სიყვარულის გამოხატვის მშვენიერ ტრადიციად იქცა.
წელს ზეიმი ასევე ტრადიციული ცერემონიით — საღვთოთი დაიწყო. V საუკუნის სურბ გრიგორის (წმინდა გრიგოლის) სახელობის ბუზავეთის ეკლესიის ეზოში მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლებმა მერმა მელქონ მაკარიანის ხელმძღვანელობით მონაწილეობა მიიღეს ცერემონიაში, რომელიც მღვდელმა მამა ნარეკმა ჩაატარა. სადღესასწაულო დღე, რომელიც ეკლესიის ეზოში დაიწყო, სავარაუდოდ, სადღესასწაულო დარბაზში უნდა გაგრძელებულიყო, სადაც სოფლის მაცხოვრებლები და სტუმრები უნდა შეკრებილიყვნენ.
თუმცა, წელს სოფლის დღესასწაული წინა წლებთან შედარებით უფრო მოკრძალებული ფორმატით ჩაატარდა. როგორც Jnews-თან საუბარში სოფლის მკვიდრმა და კეთილისმყოფელმა სერჟო კუროიანმა აღნიშნა, დაგეგმილ პროგრამაზე გავლენა ამინდის პირობებმა იქონია.
„ყოველ წელს სოფლის დღესასწაულს სიმღერითა და ცეკვით, დიდი ზეიმით ვაღნიშნავდით. წელს, გარკვეული მიზეზების გამო, გადავწყვიტეთ, ის ცოტა უფრო მოკრძალებულად აღგვენიშნა. ასევე იგეგმებოდა საფეხბურთო ტურნირის ჩატარებაც, მაგრამ წვიმისა და თოვლის შედეგად წარმოქმნილმა ტალახმა ამ გეგმის განხორციელებაც შეაფერხა“, — განაცხადა სერჟო კუროიანმა.
მიუხედავად ამისა, სოფელ ბუზავეთის დღის მნიშვნელობა მხოლოდ ორგანიზებული ღონისძიებების რაოდენობითა და სადღესასწაულო სუფრების პომპეზურობით არ იზომება. ადგილობრივებთან საუბრიდან ცხადი ხდება, რომ ეს დღე პირველ რიგში ერთმანეთთან შეხვედრის, ნახვის, ნათესაური კავშირების აღდგენისა და სოფელში ერთიანობის განმტკიცების კარგი მიზეზია.
აღსანიშნავია, რომ სოფლის დღესასწაულისთვის ნოემბრის თარიღის შერჩევა შემთხვევითი არ არის. მრავალი სოფლის დღესასწაულისგან განსხვავებით, რომლებიც ჩვეულებრივ ზაფხულის თებში იმართება, ბუზავეთში 11 ნოემბერი აირჩიეს. როგორც ადგილობრივმა მცხოვრებმა არუსიაკ ბიჩახჩიანმა განმარტა, არჩევანი ასევე განპირობებულია საზღვარგარეთ სამუშაოდ წასული თანასოფლელების დაბრუნების პერიოდით.
„სოფლის დღესასწაულს სწორედ წლის ამ დროს ვაღნიშნავთ, რადგან ამ დღეებში სოფელში ბრუნდებიან ჩვენი თანასოფლელები და ოჯახის წევრები, რომლებიც საარსებო წყაროს მოსაძებნად იყვნენ წასულები. გარდა ამისა, ძალიან ლამაზი თარიღი შეირჩა – 11.11“, — გააზიარა არუსიაკ ბიჩახჩიანმა.
სოფლის დღესასწაული ასევე აძლევს ბუზავეთის მცხოვრებლებს თაობებისა და ოჯახების გაერთიანების შესაძლებლობას. ამ დღეს სოფელში მხოლოდ მუდმივი მცხოვრებლები არ იკრიბებიან, არამედ ბრუნდებიან ნათესავები, მეგობრები და ყოფილი თანასოფლელებიც, რომლებმაც სოფელი დატოვეს.
„ჩვენ ასევე ვიწვევთ ჩვენი სოფლის გოგონებს, რომლებმაც სოფელს მიღმა იქორწინეს. წელს გვყავს სტუმრები სომხეთიდან, რუსეთის ქალაქ ანაპიდან. ჩვენი თანასოფლელები, რომლებიც სოფლის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობენ, ასევე ჩამოდიან და დიდი სიყვარულით მონაწილეობენ ამ ზეიმში“, — აღნიშნა მარინე სრმიკიანმა.
ამგვარად, 11 ნოემბერს ბუზავეთში ცოტა მეტი ხალხმრავლობაა. წლების განმავლობაში სხვადასხვა ქვეყანასა და ქალაქში დამკვიდრებული ადამიანები მშობლიურ სოფელში ბრუნდებიან, რათა ბავშვობის მეგობრებსა და ნათესავებს შეხვდნენ, წარსული გაიხსენონ და მშობლიურ ადგილებთან კავშირი კვლავ იგრძნონ.
დღეს ბუზავეთში სულ 35 ოჯახი ცხოვრობს. სოფლის მოსახლეობა მცირერიცხოვანია და მიგრაციის პრობლემა კვლავ შეშფოთებას იწვევს. მარინე სრმიკიანის თქმით, ამჟამად სოფელში მუდმივ საცხოვრებლად არავინ ბრუნდება, თუმცა თემში მიმდინარე ინფრასტრუქტურული სამუშაოები გარკვეულ იმედს იძლევა.
„დამბრუნებლები ჯერ არ არიან, მაგრამ სოფელში ცხოვრების პირობები უმჯობესდება: გაზიფიცირება უკვე დასრულდა, ახლა სოფლის გზა შენდება. შესაძლოა, ამის წყალობით მიგრაცია შეწყდეს“, — თქვა მან.
მცირერიცხოვანი მოსახლეობის მქონე სოფლებისთვის გზები, გაზმომარაგება და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება მხოლოდ ინფრასტრუქტურული ცვლილებები არ არის. ეს არის შესაძლებლობა, დარჩე სოფელში, შექმნა ოჯახი, აღზარდო შვილები და ააშენო მომავალი. სოფლის სიცოცხლისუნარიანობა დამოკიდებულია არა მხოლოდ მის წარსულსა და შემორჩენილ ტრადიციებზე, არამედ იმ პირობებზეც, რომლებსაც დღეს ადამიანების საცხოვრებელ ადგილთან დაკავშირება შეუძლიათ.
