ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ სულდის მცხოვრებლები, რომელთა სოფელიც ახალქალაქი–კარწახის საერთაშორისო ავტომაგისტრალის გასწვრივ მდებარეობს, საქართველოს მთავრობისთვის ოფიციალური წერილით მიმართვას აპირებენ. მათი თქმით, გზა უკვე სამი წელია უკიდურესად მძიმე მდგომარეობაშია, პასუხისმგებელი უწყებების მხრიდან რეაგირების არარსებობა კი მათ უკიდურესი ზომების მიღებას აიძულებს.
ახალქალაქი–კარწახის გზას საერთაშორისო მნიშვნელობა აქვს. ამ გზის კატასტროფული მდგომარეობის შესახებ „Jnews“ რეგულარულად აქვეყნებს მასალებსა და ვიდეორგოლებს, რომლებსაც მძღოლები და ადგილობრივი მცხოვრებლები აგზავნიან.
უშუალოდ ახალქალაქი–კარწახის გზის ორსავე მხარეს ოთხი სოფელია გაშენებული, თუმცა ამ გზით მუნიციპალიტეტის 10-ზე მეტი სოფლის მოსახლეობა სარგებლობს. წვიმების დროს ღრმა ორმოები წყლით ივსება და მძღოლებს მარჩიელობა უწევთ, რამდენად ღრმაა ისინი, რათა გადაწყვიტონ — გვერდი აუარონ თუ მაინც გაიარონ ისე, რომ მანქანა არ დააზიანონ. ხრეში და ნატეხი ქვა, რომლითაც გზა მანამდე ამოავსეს, წვიმამ წარეცხა. ამინდი უკვე გამოთბა და ერთი კვირაა არ უწვიმია. მცხოვრებლები ფიქრობდნენ, რომ გზა თუნდაც ოდნავ უფრო სავალი გახდებოდა, თუმცა ახლა მათ მტვერი აწუხებთ, რომელიც გზაზე დგას და მძღოლებს ხილვადობას უუარესებს, რომ არაფერი ვთქვათ ტრასის გასწვრივ მდებარე სახლებისა და ავტომობილების დაბინძურებაზე, რის გამოც ადგილობრივები ფანჯრებსაც კი ვერ აღებენ.
სოფელი სულდა სწორედ ამ ტრასაზე მდებარეობს. მოსახლეობა უკვე დაიღალა ყველა ინსტანციაში ჩივილითა და მიმართვებით.
სოფლის მკვიდრი, გარიკ მუსიკიანი აღშფოთებული ამბობს, რომ არ ესმის, რატომ არის აუცილებელი საჩივრის დაწერა იმისთვის, რომ შესაბამისმა ორგანოებმა ყურადღება მიაქციონ:
„ეს საერთაშორისო გზაა, მის ცუდ მდგომარეობაზე ყველამ იცის. თქვენ წერთ, ჩვენ ამას ჩვენს Facebook გვერდებზე და სხვა სოციალურ ქსელებში ვაზიარებთ, ყველა ხედავს და ძალიან კარგად იცის პრობლემის შესახებ. რომ ნდომებოდათ, დიდი ხნის წინ შეაკეთებდნენ. ჩვენი საჩივარი ფუჭი საქმეა“, — ამბობს გარიკ მუსიკიანი.
ვაჰან ქუჯოიანი აცხადებს, რომ სახელმწიფოს უმოქმედობა მათ უკიდურესი ზომების მიღებას აიძულებს, რადგან სხვა გამოსავალი უბრალოდ აღარ რჩება:
„სამი წელია, ამ გზაზე ასეთი სიტუაციაა. ყველამ იცის, რადგან სატვირთო მანქანების მძღოლები მუდმივად ჩივიან. ეს საერთაშორისო მნიშვნელობის გზაა. თუ ამის რეაბილიტაციაც კი არ შეუძლიათ, ჩვენ რა ვქნათ?“ — ამბობს ვაჰან ქუჯოიანი.
ვაჰან ვარდიკიანი შეშფოთებულია იმით, რომ მცხოვრებლები იძულებულნი არიან, ოფიციალური წერილი შეადგინონ და საქართველოს მთავრობას გაუგზავნონ. ამჟამად ისინი მიმართვას უკვე ამზადებენ.
„ადგილობრივი და სახელმწიფო ჩინოვნიკები ამ გზაზე დადიოდნენ, გადიოდნენ დადეშზე, კარწახზე, თურქეთის საზღვრამდე. სამი წელია გზა ასეთ მდგომარეობაშია. რომ ნდომებოდათ, დიდი ხნის წინ შეაკეთებდნენ და ჩვენს წერილს არ დაელოდებოდნენ. მათ ყველაფერი ძალიან კარგად იციან. ახალქალაქში რომ მივდივართ, გვეუბნებიან: მოიცადეთ 5 დღე, 10 დღეში დაიწყება სამუშაოებიო“, — ამბობს ვაჰან ვარდიკიანი.
ამის შემდეგ იგი სარკაზმით ამატებს:
„იცით, ისიც კი კარგია, რომ გზაზე ტრაილერების რაოდენობა შემცირდა. სახელმწიფო ხომ ყოველი სატვირთოდან ფულს იღებს? თუ ისინი ამაზე არ ფიქრობენ, ჩვენთვის ასე უფრო უკეთესია — მანქანები შემცირდა. ქალაქში ყოველი მგზავრობის შემდეგ კი ჩვენ უკვე სათადარიგო ნაწილებს კი არა, მანქანებს ვცვლით“, — ამბობს ის.
სოფელ სულდისა და სხვა სოფლების მცხოვრებლებს უკვე აღარ აქვთ იმედი, რომ ამ გზას ასფალტირებულს იხილავენ. ისინი ასევე უკმაყოფილებას გამოთქვამენ იმის გამო, რომ ადგილობრივი ხელისუფლება, მიუხედავად იმისა, რომ იცის არსებული სიტუაცია, არანაირ ზომებს არ იღებს. მოსახლეობის თქმით, სწორედ ადგილობრივმა ხელისუფლებამ უნდა გადადგას პირველი ნაბიჯები პრობლემის მოსაგვარებლად. მოსახლეობას იმ ფაქტითაც ღიზიანდება, რომ საგზაო ინსპექციის თანამშრომლები მათგან ტექინსპექტირების გავლას მკაცრად მოითხოვენ.
დაე, ადგილობრივმა ხელისუფლებამ იფუსფუსოს, ჩვენ კი, მცხოვრებლები, თვალყურს ვადევნებთ მათ. ისინი სახელმწიფო ფულს იღებენ და თავიანთ თანამდებობებზე მუშაობენ. საგზაო ინსპექციის თანამშრომლები გვაჩერებენ და ტექინსპექტირებას გვთხოვენ. საერთოდ არ რცხვენიათ. ჯერ გზა შეაკეთონ და ტექინსპექტირება მერეღა მოითხოვონ“, — ამბობს ვაჰან ვარდიკიანი.
მერუჟ ეზოიანიც აღშფოთებულია საპატრულო ინსპექციის მუშაობით, რომლის თანამშრომლებიც ტექინსპექტირების გავლას ითხოვენ:
„მინდა, რომ საპატრულო მანქანებმა ქალაქის ნაცვლად აქ იპატრულირონ, გაიარონ ამ ტრასაზე, მტვერსა და ტალახში, და აქ დაგვაჯარიმონ ტექინსპექტირების უქონლობის გამო. ტენდერი უცხოურ კომპანიას მისცენ. იმაშიც კი მეპარება ეჭვი, რომ წერილი, რომელსაც ვამზადებთ, რამეში დაგვეხმარება. ხოლო ტრანზიტული სატვირთოები სახელმწიფოს ფულს უხდიან — სად მიდის ეს ფული, თუ გზას არ არემონტებენ?“ — ამბობს მერუჟ ეზოიანი.
ადგილობრივმა მცხოვრებელმა, დავით არაქელიანმა აღნიშნა, რომ კომპანიის ერთ-ერთმა თანამშრომელმა მას აცნობა, რომ ხრეში, რომლითაც გზის საფუძველი ამოავსეს, სტანდარტებს არ შეესაბამებოდა, რის გამოც სამუშაოები შეჩერდა:
„ხრეში ამ ადგილმდებარეობისთვის შეუსაბამოა, ამიტომ სამუშაოები შეაჩერეს — უფრო ხარისხიანი მასალა სურთ. ეს მასალა სოფელ არაგვადან იყო ჩამოტანილი, მაგრამ სტანდარტებს ვერ აკმაყოფილებდა და სწრაფად იშლებოდა. ამის გამო სამუშაო დაიწუნეს და გააჩერეს. ახლა ხრეშის ჩამოტანა მდინარე მტკვრის კალაპოტიდან სურთ“.
მერის წარმომადგენელმა სოფელ სულდაში, ზარზანდ ქუჯოიანმა აღნიშნა, რომ ისიც აუცილებლად მიიჩნევს გზის რაც შეიძლება მალე რეაბილიტაციას, რადგან მოსახლეობის მოთმინების ფიალა უკვე ივსება:
„იმ ინფორმაციის თანახმად, რომელიც მე მივიღე, სამი კომპანიის ნაცვლად რეაბილიტაციით ერთი კომპანია დაკავდება. მასთან ხელშეკრულება უკვე გაფორმებულია. ამბობენ, რომ კარგი კომპანიაა“, — განაცხადა ზარზანდ ქუჯოიანმა.
სულდის მცხოვრებლები ამბობენ, რომ სამუშაოების მალე დაწყების შესახებ დაპირებების აღარ სჯერათ და სწრაფი ცვლილებების იმედი არ აქვთ. თუმცა, სკეპტიციზმის მიუხედავად, ისინი მაინც ამზადებენ კოლექტიურ მიმართვას საქართველოს მთავრობისადმი, იმ იმედით, რომ მათი ხმა საბოლოოდ მიაღწევს ადრესატამდე, ხოლო ახალქალაქი–კარწახის საერთაშორისო ტრასის პრობლემა რეალურ გადაწყვეტას ჰპოვებს.
