თითქმის ყველა გოგონას ბავშვობაში ერთხელ მაინც უოცნებია მოდური ჟურნალების პრიალა გვერდებზე მოხვედრაზე, პოდიუმზე წელში გამართულს გავლილსა და თავს ყველაზე ლამაზად გრძნობაზე. ამ საბავშვო ოცნებების ზრდასრულ ცხოვრებაში განხორციელებას შორს ყველა ვერ ახერხებს. ასე, 18 წლის სიუზანა ახალციხიდან რამდენიმე თვის წინ ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ ნამდვილ პოდიუმზე აღმოჩნდებოდა და საზოგადოების წინაშე ჟიურისა და მაყურებლის ყურადღების ცენტრში გამოვიდოდა.
სიუზანა ქოჯოიანი იმ ადამიანთა რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებსაც უჭირთ რაიმე ერთის არჩევა. ის ხატავს და მღერის, 12 წელი ეწეოდა სომხურ და ქართულ ცეკვებს, უყვარს ადამიანებთან ურთიერთობა და ფსიქოთერაპევტობაზე ოცნებობს. ახლახან კი მის ცხოვრებაში კიდევ ერთი ინტერესი გაჩნდა — მოდელინგი. და ყველაფერი სრულიად შემთხვევით დაიწყო.
ახალციხეში სილამაზის კონკურსი მიმდინარეობდა, რომელიც თბილისის სამოდელო სააგენტო „Fashion Studio“-ს მიერ იყო ორგანიზებული. სიუზანას დედამ ქალიშვილს ძალების მოსინჯვა შესთავაზა. მართალია, თავიდან პირველ ადგილზე ლაპარაკიც კი არ ყოფილა.
„ვიფიქრე, რომ შესაძლოა მომავალში მას რაიმე ცენტრი, ატელიე ან მსგავსი რამ გაეხსნა. სერტიფიკატი ამაში დაეხმარებოდა. მაგრამ ვერც კი წარმოვიდგენდი, თუ ახალციხელ ასეთ მრავალ გოგონას შორის კონკურსში გაიმარჯვებდა“, — ყვება სიუზანას დედა, სილვა.
თავად გოგონამ თავიდან უარი თქვა. მის დაყოლიებას დედა და და,რიმა ცდილობდნენ. საბოლოოდ სიუზანა დათანხმდა — და 9 აგვისტოს გამოვიდა კონკურსის „მის ახალციხე 2026“-ის სცენაზე, რომელიც ისტორიული რაბათის ციხის ტერიტორიაზე იმართებოდა. შემდეგ კი მოხდა ის, რასაც ოჯახში არავინ ელოდა — სიუზანამ პირველი ადგილი დაიკავა.
„ვერ ვიტყვი, რომ მაინცდამაინც მზად ვიყავი. მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვობიდან საკუთარ თავში დარწმუნებული ვარ, მაინც არ ვიყავი დარწმუნებული, საერთოდ მივაღწევდი თუ არა პოდიუმამდე. როდესაც გამოვდიოდი, არაფერზე ვფიქრობდი — უბრალოდ მივდიოდი. მეგონა, რომ ეს ასე სერიოზული არ იყო. ბევრი ლამაზი გოგონა იყო და არ ველოდი, რომ გაიმარჯვებას შევძლებდი. ამიტომ უბრალოდ სიამოვნებას ვიღებდი მთელი პროცესით, ვერთობოდი“, — ყვება სიუზანა.
კონკურსის წინ მონაწილეებს დეფილეს საფუძვლებს ასწავლიდნენ: ანიშნებდნენ, როგორ ეარათ სწორად პოდიუმზე, ეხმარებოდნენ სამოსის, ვარცხნილობისა და მაკიაჟის შერჩევაში გამოსვლისთვის.
სიუზანასთვის ეს პირველი მსგავსი გამოცდილება იყო. თუმცა მისი დებიუტი მეტისმეტად წარმატებული აღმოჩნდა. „მის ახალციხეში“ გამარჯვებას მოჰყვა შემდეგი ეტაპი — კონკურსი „მის სამცხე-ჯავახეთი 2026“, რომელიც 20 აგვისტოს გაიმართა. და აქაც სიუზანა კვლავ გამარჯვებულებს შორის აღმოჩნდა. კონკურსის შედეგებით „მის სამცხე-ჯავახეთის“ ტიტული ნაია აბაშიძემ მიიღო, პირველი ვიცე-მისი სიუზანა ქოჯოიანი გახდა, ხოლო მეორე ვიცე-მისი — სალომე კობაიძე. 18 წლის გოგონასთვის ეს გახდა არა უბრალოდ ლამაზი ტიტული, არამედ პირველი ნამდვილი გაცნობა მისთვის სრულიად ახალ სამყაროსთან.
თუმცა პოდიუმი შორს არის ერთადერთი გზისგან, რომელზეც სიუზანას სურს სვლა.
„მომეწონა დეფილე. და, მართალი რომ ვთქვა, ერთი მეორეს ხელს არ უშლის. ხომ შემიძლია დავკავდე მოდელინგით და მივიღო უმაღლესი განათლებაც“.
უმაღლესი განათლება ახლა მის ერთ-ერთ მთავარ მიზნად რჩება. წელს გოგონამ სკოლა ექსტერნად დაამთავრა. ის რუსულ სკოლაში სწავლობდა და უნივერსიტეტში ჩაბარებას გეგმავდა, თუმცა პირველი ცდიდან არ გამოვიდა — ქართულ ენაში ქულები ოდნავ დააკლდა. მისთვის ეს დამარცხება კი არა, უფრო უკეთ მომზადებისა და ხელახლა ცდის შესაძლებლობაა. მომავალში მას ფსიქოთერაპევტობა სურს. პროფესიის არჩევაც ოჯახს უკავშირდება. სიუზანას დედა ოდესღაც ქირურგობაზე ოცნებობდა. ქალიშვილმა სხვა გზა აირჩია, თუმცა არსი მისთვის მსგავსი დარჩა — ადამიანების დახმარება.
„ვიფიქრე: აუცილებელი არ არის იყო ქირურგი, რომ ადამიანებს დაეხმარო. შეგიძლია ადამიანი მენტალურად განკურნო. ამიტომ ავირჩიე ფსიქოლოგის პროფესია“.
შესაძლოა, სწორედ ამიტომ არის სიუზანასთვის ასე საინტერესო იმ ადამიანებთან ურთიერთობა, რომლებსაც ზურგს უკან უკვე აქვთ ცხოვრებისეული გამოცდილება.
„ყოველთვის მიყვარდა ჩემზე ბევრად უფროს ადამიანებთან ურთიერთობა. ისეთ ადამიანებთან, რომლებისგანაც არის რაღაც ისწავლო, რაღაც გადაიღო. ისეთ ადამიანებთან, რომლებსაც თავად არაფრისთვის მიუღწევიათ, მაგრამ სხვას მოძღვრავენ, ჩემთვის საინტერესო არ არის“, — ამბობს ის.
ხოლო როდესაც საქმე ოცნებას ეხება, გოგონა რამდენიმე წამით დაფიქრდება. აღმოჩნდა, რომ 18 წლის ასაკში მას არ აქვს ერთი დიდი და ხმაურიანი სურვილი. მისი ოცნებები ბევრად მარტივია — და ამავდროულად ბევრად ღრმა.
„თქვენს შეკითხვამდე ოცნებაზე არ მიფიქრია. რა არის ჩემი ოცნება? რაზე შეიძლება იოცნებო?ყოფილიყო ახლობლების გვერდით, დაეხმარო მათ, იყიდო საკუთარი სახლი. დედას და დას — მანქანა. გაახარო ახლობლები“.
შესაძლოა, სწორედ ამაში მდგომარეობს სიუზანას ისტორია — გოგონასი, რომელიც ახლა იწყებს საკუთარი გზის არჩევას, თუმცა უკვე ზუსტად იცის, რომ არ სურს მხოლოდ ერთი მიმართულებით შემოიფარგლოს. მას შეუძლია ხატოს, იმღეროს, იცეკვოს, ისწავლოს ფსიქოლოგია და გამოვიდეს პოდიუმზე. შეუძლია იღელვოს წითელ ხალიჩამდე, ხოლო რამდენიმე წუთის შემდეგ უბრალოდ იაროს წინ, ყველაფრის დავიწყებით. და, შესაძლოა, სწორედ ამიტომ, მისი ისტორია ახლა იწყება.
