ზუსტად 371 დღე შესრულდა იმ საღამოს შემდეგ, რაც ახალციხეში სამოქალაქო აქტივისტები საქართველოში დაწყებულ საპროტესტო ტალღას შეუერთდნენ და ყოველდღიურად აფიქსირებენ საკუთარ ხმას ევროპული მომავლის, ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დაცვისა და სხვა მრავალი მიზნის მხარდასაჭერად… ამ აქციის ერთ-ერთი ერთგული მონაწილეა ჯაბა ნათენაძე, რომელსაც ახალციხეში გამართული პროტესტის არცერთი დღე არ გამოუტოვებია.
თბილისის ცენტრში, რუსთაველის გამზირზე, პარლამენტის შენობასთან საპროტესტო აქციები ყოველდღიურად იმართება. ეს აქციები 2024 წლის ნოემბრის ბოლოდან გრძელდება. მომიტინგეები, როგორც წესი, პირდაპირ პარლამენტთან იკრიბებიან, ხშირად ცივი ამინდისა და შეკრების შესახებ კანონით დაწესებული შეზღუდვების მიუხედავად. პროტესტის ტალღას რეგიონების ზოგიერთი ქალაქიც შეუერთდა, თუმცა პროცესს ყოველდღიური ხასიათი ყველგან არ აქვს.
ნებისმიერ ამინდში, ყოველდღე, აქტივისტი ჯაბა ნათენაძე და ახალციხის კიდევ რამდენიმე აქტიური მცხოვრები იმ ადგილზე ხვდებიან, სადაც უკვე 371 დღეა აქციები მიმდინარეობს. სამცხე-ჯავახეთის რეგიონში ახალციხე ერთადერთი ქალაქია, სადაც მოსახლეობა საკუთარი ნებით გამოდის აქციაზე.
„მთელი ამ დროის განმავლობაში მე და ჩემი მეგობრები ყოველდღიურად ვიკრიბებით შოთა რუსთაველის ძეგლთან, რათა გამოვთქვათ ჩვენი მთავარი მოთხოვნები: ჩატარდეს ახალი საპარლამენტო არჩევნები! „ქართული ოცნების“ მთავრობა უნდა გადადგეს! ქვეყანა უნდა დაუბრუნდეს კონსტიტუციურ წესრიგს და უნდა განვაახლოთ მოლაპარაკებები ევროპასთან! შეწყდეს მოქალაქეების დევნა მათი სამოქალაქო პოზიციის გამო! გათავისუფლდნენ უკანონოდ დაკავებულები! პროტესტი, ისევე როგორც მთელ საქართველოში, მშვიდობიან ხასიათს ატარებს და ყველა ამ მოთხოვნასთან ერთად, მისი მიზანია მოქალაქეების გამოღვიძება და მათთვის იმ რეალური სურათის ჩვენება, რომელზეც სინამდვილეში პროპაგანდისტული ტელევიზიებით არ საუბრობენ“, — ამბობს ის.
იმის შესახებ, თუ რა აიძულებს მას წვიმასა და ყინვაში ქუჩაში პლაკატებით დგომას, ჯაბა ამბობს, რომ მას საკუთარი ქვეყნის მომავალი აწუხებს, ასევე ის ფაქტი, რომ მთავრობამ გადაუხვია პროევროპული კურსიდან, რომელსაც ქვეყანა ბოლო ათწლეულების განმავლობაში მისდევდა.
„როგორც თქვენთვის ცნობილია, ქვეყანაში უკვე 400 დღეზე მეტია საპროტესტო აქციები მიმდინარეობს. ყველაფერი დაიწყო პრემიერ-მინისტრის ე.წ. განცხადებით, რომელშიც ყველას ერთად გვითხრეს, რომ ქვეყანა იცვლის თავის ისტორიულ კურსს და უარს ამბობს ევროპულ ინტეგრაციაზე. ამან გამოიწვია სამართლიანი აღშფოთება ყველა მოქალაქეში, მათ შორის ჩვენშიც. სამართლიან პროტესტს ხელისუფლებამ სასტიკი რეპრესიებით უპასუხა: აქციებს შლიდნენ, მონაწილეებს აშავებდნენ, აკავებდნენ, ასევე ჟურნალისტებსაც, მიიღეს რეპრესიული კანონები. ჩვენ ყველას გვესმოდა, რომ ეს არ იყო მხოლოდ თბილისში აქციებზე მყოფი ადამიანების პრობლემა — ეს თითოეულ ჩვენგანს ეხებოდა. ყველა დიდ აქციაზე თბილისში დავდიოდით, მაგრამ ეს დიდ ფინანსურ ხარჯებს მოითხოვდა, რაც ჩვენს შესაძლებლობებს აღემატებოდა. ასევე, არ შეგვეძლო მშვიდად სახლში ჯდომა და ტელევიზიით ყურება იმისა, რაც ხდებოდა“, -ამბობს ის.
რეგიონის მცხოვრებთა პასიურობის მიზეზად ჯაბა ზეწოლასა და დაშინების სხვადასხვა ფორმებს მიიჩნევს.
„თავდაპირველად, როგორც თქვენც გახსოვთ, პროტესტი ჩვენი რეგიონისთვის უპრეცედენტოდ მასშტაბური იყო — მასში დაახლოებით 200 ადამიანი მონაწილეობდა. მსგავსი რამ ჩვენს მხარეში არავის ახსოვდა. შემდეგ თანდათან გაძლიერდა ამ ადამიანებზე ზეწოლა, რეპრესიები და დაშინების სხვადასხვა ფორმები. ზოგმა უბრალოდ ჩათვალა, რომ ბრძოლის ამ ფორმას აზრი არ ჰქონდა და, იმედი მაქვს, მიიღეს გადაწყვეტილება, დროებით სახლში დაბრუნებულიყვნენ. მიუხედავად ამ ყველაფრისა, პროტესტს ყოველდღიურად გამოხატავს დაახლოებით 10 ადამიანი — ხან მეტი, ხან ნაკლები. თუმცა მთავარი ის არის, რომ პროტესტი გრძელდება და ჩვენ ყოველდღე ვახსენებთ იმ მოქალაქეებს, რომლებიც თითქოს ვერ ამჩნევენ არსებულ საფრთხეებს, რეპრესიებს, უკანონობასა და უსამართლობას, რომ ყველაფერი სულაც არ არის ასე კარგად და თუ ხმას არ ამოიღებენ, კიდევ უფრო უარესი იქნება“.
მისი აზრით, მიზეზი მოსახლეობის პასიურობაში კი არა, არამედ შიშშია.
„რეპრესიების შიში, რაც ბევრჯერ მომხდარა. ადამიანებს სამსახურიდან ათავისუფლებენ სოციალურ ქსელებში გამოხატული რეაქციების გამო და უმეტესობა ამჯობენს, საკუთარი აზრი საერთოდ არ გამოთქვას. რატომ?! ნუთუ ვინმე ფიქრობს, რომ ყველა კმაყოფილია და ამიტომ?! მათ არ ეშინიათ? სწორედ ამიტომ გვინდა ჩვენ სამართლიანი, დემოკრატიული, თავისუფალი საქართველო, სადაც ყველას ექნება უფლება თქვას ის, რაც უნდა, აკეთოს ის, რაც უნდა (კანონის ფარგლებში), გამოხატოს საკუთარი თავი ისე, როგორც უნდა და არ მისცეს უფლება სხვადასხვა უწყების წარმომადგენლებს თუ მმართველ პარტიას, მათ ნაცვლად გადაწყვიტონ მათი საქმეები“.
კითხვაზე, თუ რამდენ ხანს აპირებენ პროტესტს და არ დაიღალნენ თუ არა, ჯაბამ მოკლედ უპასუხა: „როგორ შეიძლება დაიღალო სამშობლოს სიყვარულით?! შეუძლებელია. სამწუხაროდ, ეს ყველაზე მცირედია, რაც შეგვიძლია მისთვის გავაკეთოთ. ამიტომ მე ყოველდღე ვწერ და ვამბობ ერთ გზავნილს: „შენთვის, ჩემო საქართველო“, რაც იმას ნიშნავს, რომ სანამ არ ვიგრძნობ, რომ მას და მასთან ერთად ჩვენს მომავალს საფრთხე აღარ ემუქრება, პროტესტი ვერ შეწყდება. სამწუხაროდ, ერთი წლის შემდეგ ვითარება გაუარესდა და ამის შეჩერების ერთადერთი გზა ჩვენი ერთიანობა და ყველას გამოფხიზლებაა“.
