საქართველოს პარლამენტის სპიკერმა შალვა პაპუაშვილმა სტამბოლში მიმდინარე საპარლამენტთაშორისო კავშირის (IPU) გენერალური ასამბლეის მონაწილეებს შესთავაზა, რომ გარე ჩარევა დემოკრატიისა და სუვერენიტეტის მთავარ თანამედროვე საფრთხედ ოფიციალურად აღიარონ.
„ჩვენ დეკლარაციების ფარგლებს მიღმა უნდა გავიდეთ და შევქმნათ საერთო, იურიდიულად სავალდებულო საერთაშორისო ჩარჩო, რომელიც იქნება პრინციპებში ნათელი, გამოყენებაში სამართლიანი და აღსრულებაში თანმიმდევრული. სუვერენიტეტი არ შეიძლება იყოს შერჩევითი, ხოლო უსაფრთხოება – ცალმხრივი. თუ ამას შევძლებთ, ჩვენ არა მხოლოდ დავიცავთ ჩვენს სახელმწიფოებს, არამედ განვამტკიცებთ მშვიდობას, აღვადგენთ ნდობას და მომავალი თაობებისთვის უზრუნველვყოფთ უფრო სტაბილურ და სამართლიან საერთაშორისო წესრიგს“, – განაცხადა პაპუაშვილმა.
მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ სუვერენიტეტის დაცვა დღეს მხოლოდ საზღვრებზე კი არა, არამედ „ინსტიტუტებსა და საზოგადოებებში“ ხდება – „საინფორმაციო ომებისა და უხილავი გავლენების“ პირობებში.
ამით პაპუაშვილი შეეცადა საქართველოში მიღებული „უცხოური აგენტების“ შესახებ კანონის გამართლებას და ის აშშ-ში, ევროკავშირში, საფრანგეთსა და დიდ ბრიტანეთში მოქმედი დასახელებით მსგავსი მექანიზმების გვერდით დააყენა. მისი თქმით, ყველა ეს ზომა ერთსა და იმავე პრინციპს ასახავს: „დემოკრატია ხალხის მიერ უნდა ყალიბდებოდეს და არა გარე ძალების მიერ“.
ამასთანავე, მან საერთაშორისო პარტნიორების მხრიდან „ორმაგ სტანდარტებზე“ ისაუბრა და აღნიშნა, რომ არსობრივად იდენტური ზომები სხვადასხვა ქვეყანაში განსხვავებულად ფასდება – ხან როგორც დაცვა და ხან როგორც შეზღუდვა.
გამოსვლის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაეთმო „აბსტრაქტულ დოქტრინებსა“ და „თავსმოხვეულ იდეოლოგიებზე“ ეროვნული ინტერესის პრიორიტეტულობის იდეას. პაპუაშვილის მოსაზრებით, სწორედ ეროვნული ინტერესი რჩება საგარეო პოლიტიკის „ერთადერთ ნამდვილ კომპასად“, ხოლო ნებისმიერი სისტემა, რომელიც მოწყვეტილია „ხალხის ნებას“, საბოლოოდ მარცხისთვის არის განწირული.
კანონი „უცხოური აგენტების“ შესახებ „ქართული ოცნების“ მთავრობასა და დასავლეთს შორის ურთიერთობებში საკვანძო წერტილად იქცა. ევროკავშირსა და აშშ-ში აღნიშნულ ინიციატივას თანმიმდევრულად აკრიტიკებდნენ და მიუთითებდნენ, რომ ის ზღუდავს გაერთიანებისა და აზრის გამოხატვის თავისუფლებას, ასევე ქმნის დამოუკიდებელ მედიასა და არასამთავრობო ორგანიზაციებზე ზეწოლის რისკებს. ამასთან, დასავლელი პარტნიორები ხაზს უსვამდნენ: თბილისის მითითებები უცხოურ ანალოგებზე არაკორექტულია, რადგან ევროპასა და აშშ-ში მოქმედი მექანიზმები სამოქალაქო საზოგადოების სტიგმატიზაციისა და შეფერხებისთვის არ გამოიყენება.
apsny.ge
